در خاطرت نمي گذرد

نه تدبير كودكي هامان

ونه قاعده زندگي

همين هزار سال پيش

حضور بنفش دست هامان را جشن گرفتيم

در دور دست شعله نارنجي افق با توده كلاغان

در چشم آسمان فرو مي رود

وصبح از بستر

روح مرا رها مي كند